WOENSDAG 10 JULI | 19:30 | €8,- EN GRATIS MET CINEVILLE

Regisseur Shunji Iwai

Cast Yû Aoi, Anne Suzuki, Shôko Aida

Lengte 100 minuten

Jaar 2015

Taal Japans

Ondertiteling Nederlands

De scholier Tetsuko “Alice” Arisugawa wordt overgeplaatst naar de Ishinomori Junior High School. Ze vangt een gerucht op over een moord die een jaar geleden gepleegd werd door vier mensen. Ze ontdekt tevens dat haar klasgenoten het huis naast het hare vrezen en ook wel Hanayashiki, de bloementuin, noemen. Alice besluit het huis te inspecteren en ontmoet daar Hana Arai, een meisje dat sinds kort niet meer naar school gaat.

Voor het eerst een film van Shunji Iwai kijken is een rare ervaring. Toen ik Hana and Alice (2004) voor het eerst keek, was ik verbluft door de combinatie van het opsmukloze kleurenpalet, de door hem zelf geschreven klassieke pianomuziek en de meanderende verhaallijn. The Case of Hana and Alice (Hana to Arisu satsujin jiken, 2015) is een prequel van deze film en de Shunji Iwai-stijl uit het origineel is ook hierin duidelijk terug te zien, ondanks dat de nieuwe film geanimeerd is. Opnieuw zijn niet alleen het scenario en de regie van zijn hand, maar ook de muziek.

De animatie van The Case of Hana and Alice is vrij bijzonder, er werd gebruik gemaakt van een animatietechniek die “rotoscoping”, wat betekent dat de actie eerst gefilmd wordt en vervolgens door animatoren wordt overgetrokken. Dit betekent dat de kleuren in The Case of Hana and Alice een stuk levendiger zijn dan in de meeste Shunji Iwai-films en dat de personages bewegen als we van anime gewend zijn (want technisch gezien is dit natuurlijk een anime) en de film daardoor bij de meeste fans van dit genre totaal onbekend is. Dit wil niet zeggen dat de animatie ondermaats is, in tegendeel, de animatie van vooral Alice zit vol beweging en de achtergronden, omdat ze net op de grens zitten tussen een foto en een tekening, hebben iets poëtisch. Ook het stemacteerwerk van Anne Suzuki en Yû Aoi (die sommigen van jullie misschien zullen kennen als Sonoshee uit Redline) is fantastisch en draagt enorm bij aan de levendigheid van de personages. Dit is overigens ook het duo dat in de originele Hana and Alice de hoofdrollen speelde.

The Case of Hana and Alice is gefocust op Alice, een veertien jaar oud meisje dat net verhuisd is en dus op een nieuwe school terecht komt. Via haar avonturen zien we hoe mensen aan de ene kant heel veel voor vreemden over kunnen hebben: er is altijd iemand bereid Alice te helpen als ze geld nodig heeft voor een taxi, verdwaalt is of iets te eten nodig heeft. Vooral de oude man die in eerste instantie door Alice achtervolgt wordt is een rots in de branding voor haar en de tijd die ze samen doorbrengen is ronduit ontroerend.

Aan de andere kant zien we hoe ontzettend wreed mensen soms kunnen zijn tegen de mensen die ze het meest liefhebben, zoals duidelijk wordt op het moment dat onthult wordt wat het geheim van Hana, Alice’s nieuwe buurmeisje en mede-hoofdpersoon, is en waarom ze haar huis nooit uitkomt.

Deze tegenstelling tussen de goede en slechte kanten van de mens is een van de meeste interessante delen van Shunji Iwai’s films en een van de redenen dat ik deze film zo mooi vindt. Veel van zijn films gaan over tieners en de kwaadaardige dingen die ze kunnen doen als wezens die nog weinig controle hebben over hun emoties en daardoor vaak impulsief handelen. Zie ook films als All About Lily Chou-Chou (2001) of de originele Hana and Alice. Het bijzondere is echter dat zijn films nooit nihilistisch of overdadig somber overkomen, er is altijd ruimte voor een soort magische verwondering over de wereld, er is altijd ruimte voor schoonheid.

 

Deze film maakt deel uit van de Reel Teen Feels-zomeravond, samen met de film Stand by Me (1986) van Rob Reiner. Klik hier voor meer informatie over deze avond, klik hier voor een overzicht van het volledige Kriterion zomerprogramma 2019.