VRIJDAG 5 NOVEMBER

15:00 12 Angry Men (1957)

17:15 Ascenseur pour l'échafaud (1958)

 

Toen halverwege de jaren vijftig de onzekerheid toesloeg op de Amerikaanse filmmarkt – de opkomst van de televisie had het aantal Hollywood-producties doen dalen en de grote productiehuizen zenuwachtig tot moderne kostbare technieken doen richten – groeide juist de toevoer van Europese cinema. Met name in de Franse filmwereld begon het te broeien. Mede geïnspireerd op de Italiaanse neorealistische films, kwam een enorme hoeveelheid Franse vernieuwende filmmakers met films op de proppen die overtijd de herinnering in zijn gegaan als klassiekers. Zo ook de doorbraak-film van Louis Malle, Ascenseur pour l’échafaud (1958).

Voor Kriterion werd het echter steeds lastiger om dit soort vernieuwende titels in handen te krijgen. Doordat veel succesvolle producties uit de Verenigde Staten uitbleven, kregen veel bioscopen uit de binnenstad ook interesse in de Europese arthouse: de concurrentie steeg. Het filmtheater wist het tij te keren door het sluiten van een goede overeenkomst met het City-concern, dat verschillende bioscopen omsloot. Daarnaast zorgde een overname van het onafhankelijke filmverhuurbedrijf Hafbo-film ervoor dat er speciaal voor Kriterion kon worden geïmporteerd. Het filmtheater verkreeg zodoende een gegarandeerde en constante toevoer van avant-garde films.

12 Angry Men (1957) | Sidney Lumet

Niks is frustrerender dan een argument niet goed kunnen verwoorden bij een vurige discussie. Het gelijk is aan je zijde, maar niemand begrijpt het. Gelukkig bestaan er films en kan Henry Fonda zijn argumenten om een jonge jongen, verdacht van moord, vrij te spreken perfect verwoorden in 12 Angry Men. Iedereen die ooit in een bureaucratische institutie heeft gewerkt zal de fijn uitgewerkte dialogen en personages – sommige inspirerend, andere ergerlijk – van deze film herkennen. 

Ascenseur pour l’échafaud (1958) | Louis Malle

Nadat ze op de meest Franse manier mogelijk elkaar de liefde hebben verklaard over de telefoon, vermoordt hij haar man, zoals afgesproken. Vervolgens zit hij, Julien, de hele film opgesloten in een lift terwijl zij, Florence, hopeloos naar hem op zoek is en een jong koppel zijn auto steelt. Er worden nog meer moorden gepleegd. Niemand kan de politie ontlopen. De scènes – de een weemoedig, de ander gejaagd – worden begeleid door de modale jazz van Miles Davis, die de muziek improviseerde terwijl hij de film bekeek.


Deze tekst is een fragment van de tekst over de jaren ’50 die in ons jubileum zine staat, deze zal tijdens onze jubileumviering te koop zijn aan de kassa. 

PROGRAMMA

Vrijdag 5 november
15:00 12 Angry Men (1948) Meer info
17:15 Ascenseur pour l’échafaud (1958) Meer info