ZONDAG 17 FEBRUARI | 19:30

Regisseur Ben Asamoah

Lengte 81 minuten

Jaar 2018

Taal Engels, Ghanees

Ondertiteling Engels

Tussen de giftig walmende e-waste in Ghana ligt een schat aan informatie. Op harde schijven staan betrekkelijk eenvoudig te achterhalen foto’s en privégegevens van voormalige eigenaars. Met naam en adres is bijna iedereen online te vinden. 

Een doorgewinterde fraudeur probeert haar het vak te leren, maar veel talent lijkt ze er niet voor te hebben. Hij daarentegen weet mannen helemaal te gek te maken met zijn nepaccount. Ze trappen in de foto van een rondborstige vrouw en ook in zijn hoge stemmetje. Sakawa laat de oplichtpraktijken vanuit het perspectief van de Ghanezen zien. Dat roept vragen op zonder dat de film die expliciet hoeft te stellen. Want hoeveel mededogen kun je verwachten van iemand die wekelijks voor 250 euro vis voor zijn baas moest kopen, terwijl hijzelf maar 12 euro per maand verdiende?

Deze film is onderdeel van het programma: Enjoy Poverty in Kriterion. Mag of moet de mens profiteren van zijn eigen misère? Voor het volledige programma zie: www.kriterion.nl/enjoy 

There’s a treasure trove of information to be found in the poisonous e-waste in Ghana. It’s a relatively simple matter to open up hard drives and gain access to photos and the personal details of their former owners. Equipped with a name and address, almost anybody can be found online. A young mother looks in astonishment at an American street that she has conjured up on Google Maps in a matter of seconds—this is Ama, one of the internet con artists in this film.

Another, more seasoned scammer tries to teach her the craft, but she doesn’t appear to have much of a knack for it. He, on the other hand, knows how to use his fake account to drive men crazy: they fall for the photo of a buxom woman—and his high-pitched voice. Sakawa shows these fraudulent activities from the perspective of the Ghanaian perpetrators, raising questions that the film doesn’t need to ask explicitly. How much compassion can you expect from someone who had to buy €250 worth of fish for his boss every week, while he was only earning €12 a month himself?