ZONDAG 18 OKTOBER | 19:30

WOENSDAG 28 OKTOBER | 21:30

Regisseur Michael Lehmann

Cast Winona Ryder, Christian Slater, Shannen Doherty

Lengte 1 u 43 m

Jaar 1989

Taal Engels

Ondertiteling Nederlands

In de reeks Kriterion Kiest mag maandelijks een andere Kriteriër een film naar keuze tweemaal screenen. Alles mag, alles kan. Een filmprogramma met een persoonlijk randje dat alle kanten op kan vliegen, maar altijd met groot enthousiasme gepresenteerd. Stef kiest: Heathers (1989).

Misschien is het mijn melancholische inborst, maar coming-of-age verhalen voelen altijd tijdloos. Mogelijk verklaart deze tijdloosheid dat een film als Heathers zoveel nostalgie bij me opwekt. Een film die notabene stamt van voor mijn geboorte, zich afspeelt op een plek waar ik nooit ben geweest en het feit dat ik de film voor het eerst zag nadat ik allang de middelbare school existentie achter me had gelaten. Maar misschien is de film gewoon zo vernuft, subversief en bovenal hilarisch dat de tand des tijds nooit vat zal krijgen op het debuut van Michael Lehmann.

De film opent met drie jonge meiden die in felle kleuren en een dampig, dromerig filter door een tuin vol protserige sculpturen banjeren. Stapvoets, synchroon. Vol vreugdig fatalisme schalt “Que Sera, Sera” door de speakers, een liedje dat Doris Day voor het eerst zong in Hitchcock’s The Man Who Knew Too Much (1956). “I ask my mother, what will I be?” “Whatever will be, will be.” De lijfspreuk van een coming-of-ager? De drie Heathers (ja echt) twisten over welke Heather de volgende bal mag slaan in een potje croquet. “No Heather, it’s Heather’s turn.” Het geheel is zo zoet en posh, dat je je bijna afvraagt wanneer Hugh Grant om de hoek komt kijken om één van de dames met al zijn ongemakkelijke charme te betoveren.

Tijden en Tickets

Woensdag 28 oktober
21:30