ELKE MAANDAG IN JUNI | 22:00 | €5,-

Gek, ziek, anders, onwel, raar, psycho, gestoord: er zijn vele termen voor gebruikt, maar in de hoofden van de personages uit de films van deze Moderne Klassieker-maand gaat er in elk geval iets niet helemaal van een leien dakje. In juni vertonen we vier films die elk op unieke wijze mentale ziektes of afwijkingen weten te verbeelden op het witte doek. We gaan van aandoenlijke tragiekomedie tot rasechte horrorthriller, komt dat zien!

We trappen af met het lieve Lars and the Real Girl, waarin Ryan Gosling sociaal onhandige Lars speelt. Lars woont in een garage en trekt zich daar het liefst terug. Wanneer hij aankondigt een vriendin te hebben is zijn familie dan ook dolenthousiast, tot blijkt dat Bianca niet een vrouw van vlees en bloed is, maar een levensgrote sekspop. Regisseur Craig Gillespie behoudt een open blik waardoor Lars niet belachelijk wordt gemaakt, maar juist getoond wordt hoe mensen met een sociale fobie met steun uit hun omgeving kunnen opbloeien, al is het op een ongewone manier.

De week erna draaien we One Flew Over the Cuckoo’s Nest op 35mm. In deze met vijf (!) Oscars bekroonde film speelt Jack Nicholson crimineel Randal McMurphy, die onder een gevangenisstraf uit probeert te komen door te doen alsof hij gek is. Dit pakt echter niet in zijn eigen voordeel uit; hij wordt veroordeeld tot onbepaalde tijd in een psychiatrische inrichting. De film kan gezien worden als antipsychiatrisch manifest en zowel de film als het gelijknamige boek waarop regisseur Milos Forman zich baseerde hebben een enorme invloed uitgeoefend op de houding van ‘de maatschappij’ tegenover de behandeling van psychiatrische patiënten.

Voor de volgende klassieker gaan we niet ver terug in de tijd. Black Swan van Darren Aronofsky oogstte in 2010 lof van zowel pers als publiek en groeide uit tot een enorme hit in bioscopen over de hele wereld. In Black Swan volgen we balletdanseres Nina (Natalie Portman), die zowel talentvol als enorm onzeker is. Wanneer ze moet concurreren om de positie van prima ballerina in een uitvoering van Tchaikovsky’s ‘Het Zwanenmeer’ begint ze langzaam haar grip op de realiteit te verliezen. Op indringende wijze legt Aronofsky Nina’s onafwendbare reis richting waanzin vast in een psychologische thriller die je op het puntje van je bioscoopstoel laat zitten.

Als laatste staat ultraklassieker Psycho van Hitchcock op het programma. Kantoormedewerkster Marion Crane is haar saaie bestaan beu, steelt geld van haar baas en slaat hiermee op de vlucht. Wanneer ze overvallen wordt door een hevige regenbui moet ze noodgedwongen schuilen in een hostel dat gerund wordt door de eigenaardige Norman Bates. De oplettende kijker heeft allang door dat dit niet anders dan slecht kan aflopen, een gedachte die wordt bevestigd door de legendarische douche-scène. Psycho is Freudiaanse horror bij uitstek en is zevenenvijftig jaar na dato nog steeds voor iedere filmliefhebber het kijken meer dan waard.